Funeral Dress: Come on follow

Zolang we er maar plezier aan blijven beleven! Bij de Belgische oervaders van de punk is dat ondertussen dik vijftien jaar vol hanenkammen, tatoeages en vlammende ogen vol anarchie.
Come on follow, met lijf en overtuiging de pit in!

"Punk's not Dead!" mag dan zeker de meest uitgeholde, verkrachte en misbruikte muziekleuze uit de muziekgeschiedenis zijn, bij Funeral Dress gaat ze op als een krat volle pinten en een schop in de kloten van de flikken. Strak, juist en dus goed!

Tegelijk is het ook wel vreemd dat deze band, die lang serieus scheef werd bekeken, opeens overal met open armen wordt ontvangen. Hun grote Amerikaanse succes en de frank die bij ons ook eindelijk valt, verklaart hierbij al veel. Maar ook omdat er geen afgelijnde genres meer bestaan en het Belgisch publiek ondertussen al eens tegen een stootje kan. Hopelijk slikken die lustig huppelende, moshende en feestende fans de maatschappijkritieken meteen netjes mee. Funeral Dress rekent op hun 'new generation of kids' om te feesten én het systeem meer dan ooit een poot uit te vijzen. 'Underground unity' als passend strijdlied bij de haat naar de staat, lekker puberaal maar zo deugddoend als je met een briesend publiek kan meehuilen. Verder bakken vol gedoedelzakt feest, in 'Party on' of 'Death and glory' natuurlijk, maar even onstuimig bij 'Beer and woman'. Maar dames, spring gerust mee de feestpit in.

(LAD)