Under Byen: Det er mig der holder traeerne sammen

Verdorie, verkeerd gedacht! Terwijl wij dachten dat een perfecte vertaling voor de titel van dit plaatje iets met 'samen tranen vasthouden' was, blijkt het uit de mond van Henriette Sennenvaldt een al even poëtisch ‘Ik ben het die de bomen samenhoud’.
Vera Dua zal het graag horen.

En Under Byen vertaal je al even zweverig/tik rebels met 'onder de stad'. Denemarken (zeg zelf: hoeveel Deense groepen ken jij?) heeft met deze achtkoppige band eindelijk een net afdoend middel om verder dan zijn grenzen te klinken.

Net afdoend middel zeggen we heel bewust, want helemaal overtuigd zijn we nog niet. Muzikale vergelijkingen zijn bij deze band onvermijdelijk en de zwaarst te dragen is wel die met Björk. En terwijl zowat iedereen het heeft over de sensuele, dromerige, ijle stem van juffrouw Sennenvaldt, die mooier en sensueler zou zijn dan die van onze IJslandse fee, hoeft het zelfs niet eens per se over die stem te gaan. Björks stem blijft wel de mooiste en kan volgens ons véél meer kanten uit, wij zijn onvoorwaardelijk fan. Nee, Under Byen lijkt ons beperkt in durf en experimentendrang, we vrezen met andere woorden dat een derde Under Byen-plaat wel eens zou kunnen vervelen. Verder heb je de Portishead-sfeer - nog zo'n klepper van een vergelijking - die over dit album hangt. Zowel de link naar Portishead als naar Björk is een teken dat Under Byen goed is, maar ze ergens wel klinken als Portishead begin jaren negentig en Björk rond dezelfde tijd. Los van die zware lasten is Under Byen écht wel mooi om te horen, hebben ze natuurlijk die sprookjessfeer, hebben ze een speciale sound tussen triphop en jazzy klassiek en klinkt dat zachte Deens héél mooi.

Was elke track van dezelfde topkwaliteit als het twaalf minuten mooie sluitstuk van 'Om winteren', dan waren we helemaal mee. Nu wachten we ons finaal idee nog af ,want Under Byen live zou ons, naar men zegt, moeten overdonderen. Even wachten op het Cactusfestival in Brugge dus.

(LAD)