Blonde redhead: Misery is a butterfly
In augustus kan je tijdens Pukkelpop zelf gaan luisteren of dit te vreemde vogels zijn voor een podium. Blonde Redhead heeft in elk geval een en ander om vreemd uit de hoek te komen. Hun nieuwe plaat, om eens iets te noemen.
Maar er zijn heel wat redenen om Blonde Redhead een tikkel 'andere' muziekmensen te vinden. Simone en Amedeo, twee van oorsprong Italianen en Kazu, een Japanse, die de tweede stem is naast Amedeo. Samen belandden ze in New York en vanuit die metropool maken ze de meest lieflijke muziek die je al hebt gehoord.
Nooit media-aandacht gekregen en toch 50.000 keer hun vorige Melody of certain damaged lemons aan Amerikaanse oren gesleten, onderweg een schare devote fans opbouwend. Steeds echt experimenteel gebleven, dat merk je als je een beetje in hun verschillende platen rondloopt; moeilijk te vatten tussen de hoge, nasale stemmen van Amedeo en Kazu, hun engelachtige muzieksfeertje en een aangename bescheidenheid.
Je zal het wel merken vanaf opener 'Elephant woman'. Of je haat dit hartgrondig omdat Kazu's stem je kunstmatig, te schel, te ver klinkt en je het hele sfeertje nogal artsy, jeanetterig, klef vindt. Dan is Blonde Redhead voor jou het toppunt van zagerige zweefpop pseudo-kunst of zoiets. En zoniet ben je volgens ons makkelijk vatbaar voor de romantische schoonheid en het frêle van deze band, wij in ieder geval wel. Het lijken ons verhaaltjes die het drie-clubje vanuit hun eigen hemeltje naar beneden laten dwarrelen, breekbaar en zacht op het vel, warme klanksneeuw. Een hemel waar in venijnige hoekjes zwarte schimmige haken in de teksten schuilen, zoals wanneer het meisje Melody aan het opa-moorden gaat omdat "...he was never good to me, he was never kind to me...". Misery is een boek vol vreemde te ontdekken randjes, rare instrumentcombo's, moeilijke stemmen maar altijd eerder schoonheid dan verveling aan het einde van een song. Verwikkelen van lieflijke muziek met vaak heel wat meer git in de tekst. Luister ook eens naar 'In particular' van Melody of certain damaged lemons, de perfecte song om hun rijk binnen te treden.
Blonde Redhead is niet de makkelijkste band die je zal horen, en we kunnen ons inbeelden dat je dit na één keer luisteren degoutante zeik vindt, door de stemmen vooral. Maar overhaal jezelf om het een paar keer te proberen en je zou wel eens verbaasd kunnen zijn wat je er opeens in vindt. Om het simpel te zeggen: Coldplay zijn zagen, Blonde Redhead weet hoe het wél moet, met een supersjiek cd-hoesje on top.
(LAD)