Hoop

Hoop, een zwartwitstrip op comicformaat die je terugvindt in de betere stripwinkel (vraag of ze de albums van Bee Dee in huis hebben), is wellicht het ronkendste Vlaamse stripdebuut sinds jaren. Dat tekenaar Kristof Spaey nog maar 21 is en nog studeert aan Sint-Lukas in Brussel, is daar niet vreemd aan.
Er zijn meer dan genoeg striptekenaars in Vlaanderen die zelfs na jarenlang ploeteren geen uitgever vinden. Leuvenaar Spaey deed het in drie weken. En alsof dat nog niet straf genoeg was: zijn Hoop is een volkomen tekstloze strip. Yep, alleen stripprentjes. Het is geleden van de jonge Bosschaert (wie nog een exemplaar van diens tekstloze meesterwerkje Icarus in de bakken vindt, niet twijfelen: kopen!) dat dit nog is vertoond. Hoop, gemaakt samen met de Duitse TV- en filmscenarist David Safier, vertelt in vier hoofdstukken het verhaal van de onmogelijke liefde tussen een onzekere stripteasedanseres en een portrettekenaar. Dat gebeurt in mooie grijze beelden: Spaeys tekenstijl is helder en al veel rijper dan wat we van ervaren rotten in sommige mainstream-reeksen te zien krijgen. En het lukt hem zowaar om zonder tekst ook een goed te volgen verhaal te vertellen. Erg mooi zijn de scènes waarin de schuchtere geliefden elk in hun fantasie verzonken raken, wat met bijna vloeibare kaderlijntjes wordt weergegeven. Dit is klasse in wording, en dat het stripgild dat meer dan beseft, zie je aan de ondersteuning van auteurs als Dirk Stallaert, Mauricet, Michael Avon Oeming en Steven Dupré. Zij maakten een speciale gastillustratie aan het begin van elk hoofdstuk.

(HDP)