Tony Corso 1: Gravin Volodin
Eigenlijk zaten we heus niet te wachten op nog maar eens een detectiveserie, maar toch hebben we ons kostelijk geamuseerd met
Gravin Volodin, het eerste deel van de zweterige avonturen van Tony Corso.
Miami Vice, maar dan in Saint-Tropez!
Olivier Berlion, een jonge illustrator uit Lyon, kwam in 1992 de Franse stripbiz binnengerold via Eric Corbeyran. Wat hij tot nu toe publiceerde is nooit vertaald geweest, maar we denken dat hij met 'Tony Corso' zijn entree op de Nederlandstalige stripmarkt niet zal missen. Misdaadverhalen in de jetset van Saint-Tropez zullen ons eigenlijk worst wezen, maar niet als ze zo krokant en sappig zijn verteld als hier.
Gravin Volodin, over een hoop onfrisse zaakjes met tentakels tot in Oost-Europa, barst gewoon van de heerlijk sarcastische dialogen. We geven je er een paar om in de stemming te komen:
Tony's jeugdvriend François-Gérôme meldt dat Tony op een hondje moet passen.
François-Gérôme: Weet je hoe dat mormel heet?
Tony: Louis-Philippe II. Haar vader, Louis-Philippe I is gestikt in een golfballetje. Sindsdien haat ze alles wat met golf te maken heeft.
François-Gérôme: Dan hebben we tenminste iets gemeen.
Schitterend toch? Komaan, nog eentje, om het af te leren. Tony en François-Gérôme staan voor een modern schilderij.
Tony: Wanneer wordt de expositie geopend?
François-Gérôme: Volgende week. Volgens mij heb ik eindelijk de kunstenaar die ik nodig had. Geïnspireerd, koortsig werk.
Tony: Het lijkt wel een geplet kuikentje.
François-Gérôme: Ik heb definitief opgegeven met jou over kunst te praten, Tony.
Hahaha, daar houden wij wel van. Bovendien zit de plot knap in elkaar, zijn de personages kleurrijk en zit het meer dan snor met de sfeerschepping. Eerlijk gezegd: wij waren ook niet aangetrokken door de cover, maar wat binnenin zat, was een aangename, vette verrassing.
(HDP)