Sly & Robbie: Version Born
In tijden van bijtende kou en ellendige donkerte wenden we onze blik maar wat graag richting warmte en zon om oren en geest bij te gloeien. Muziek van Sly & Robbie, levende reggaelegendes, is niet zo’n gek idee om winterdepressie en diepe slaapdrang terug in de kast te hangen.
En terwijl je als gevestigde reggaemeester evengoed op je lauweren kan gaan rusten en er af en toe nog eens een hitje uitpersen, doet dit duo net het omgekeerde. Ze omhelzen voor dit project muzikale, maniakale ( hij werkt gemiddeld aan een twintigtal muziekprojecten per maand mee) duizendpoot Bill Laswell, die een genie is als het op bassen en beats aankomt. Bovendien reizen ze ver buiten het plat ontgonnen gebied van de rootsy, vrolijke reggae en duiken ze halsoverkop de donkere hiphop en toastende dancehall (rappen, maar meer op dancehall en ragga bedoeld).
Als om te lachen met ons in winterjas bijten ze de spits af met een koeltjes ‘Subzero’, warm opgevuld met dikke, donkere bassen van Laswell, kalm funky baslijn eronder en net bekwame, zeker niet opvallende raps van Black Thought, waar we verder nog nooit van hebben gehoord. Een ijsblokje in een dikke mok warme chocolademelk en de rapper als het nutteloze ijsblokje. Een cover van ‘Here comes the rain again’ doet het 'm ook niet voor ons, niemand kan vooralsnog aan de versie van Annie Lennox tippen, hoewel het - toegegeven - een waardige betrachting is. Imani Uzuri zingt het opgewekter en Caraïbisch diepwarm boven een dansbare ragga-riddim. Die riddim verfletst de kracht van de song, en dat is jammer. Wentel ons dan liever diep rond in het derde stijltje op deze plaar, vier lome dubtracks ‘Right stuff’,’Shock absorber’,’Rhythmotor’ en ‘Turbo’ onder strenge maar zo rijke leiding van trio Sly, Robbie en Bill in de zetel knusselen, relaxen,meewiegen. Er is ten slotte het prachtige ‘Perspective’, een heerlijke soulvolle damesstem van Miraf Wondwossen, tikkel ska, zacht, zonnig en zoet met onze hoofdjes gedwee meeknikkend om ons volledig op ons gemak te krijgen.
Twee op drie. Van hiphop was men op deze plaat toch beter afgebleven, de gerapte tracks maken weinig indruk. Het kwartet dub en de soul bij de dames kunnen ons dan weer vrolijk maken. Als je hier de juiste tracks uitpikt, kan je de komende sneeuwstormen alweer iets beter verdragen, dubbend in je winterslaap of je warmend aan de soulstemmen.
(LAD)