Vandal X: Two man army

Toen wij ergens in de jaren negentig dachten aan de muziek van de 21ste eeuw, moet er iets als Vandal X in ons hoofd gezeten hebben: verschrikkelijk mechanische kloteherrie die wij nooit goed of mooi zouden vinden. Voortijdig jeugdsentiment, zoiets.
 En het heeft een hele tijd geduurd voor we de eerste song van deze Belgen hoorden. Wie dacht dat The White Stripes het meest luidruchtige muziekduo is, doolt. Maak kennis met Bart en Günthor, het tweekoppige noisecoremonster. Wij zijn er ondertussen van overtuigd dat muziek aan de rand de toon blijft bepalen voor kleurverandering in de hele muziekwereld. Vandaag zijn dat breakcore en noise aan de bleepkant van de muziek, en alle meer eclectische aftaksels van emocore, sludge, grind en opnieuw noise aan het andere randje. Noise is bij beide te vinden. Vooruitstrevend en zoekerig is het in elk geval, vriendelijk en simpel voor het oor al heel wat minder. Noise maakt het zowel met computer als met de rauwe hand aan de gitaarsnaar en drum, besef goed dat we met Vandal X een Belgische band hebben die het in noisecore flink doet. Na gewerkt te hebben met de legendarische Steve Albini ( Nirvana, The Pixies, Helmet) weet je dat je dit tenminste een kans moet geven. Laat Two Man Army dan een goede instapplaat zijn en zet je oren schrap voor ‘Overlord’ (nijdig), ’Cut me deep’ (iets rustiger maar dan dreigend schreeuwend) of ‘Short attention span' (schurend maar best toegankelijk). Een snelcursus Vandal X, you know you want to!    

 

(LAD)