Luna Almaden

Oei, wat een misser. Normaal gezien kan je de albums uit de 'Vrije Vlucht'-collectie van Dupuis zo goed als blindelings kopen, want de kwaliteit is bijna vanzelfsprekend. Bovendien staat een scenario van Denis Lapière vrijwel altijd garant voor een uurtje superieur stripplezier. Maar ergens is het toch flagrant misgelopen met deze Luna Almaden.


Om te beginnen is er de uitglijder van Clarke. Als humoristisch tekenaar voldoet die ruimschoots (zoek ergens een exemplaar van De tentoonstelling blijft open tijdens de verbouwingen en je zal zien wat we bedoelen), maar de semirealistische stijl die hij in dit album hanteert, lijkt nergens naar. Tot overmaat van ramp serveert Lapière hier een van z'n zwakste scenario's in jaren. Een thriller met een blinde als hoofdpersoon is al niet bijster origineel qua concept, maar het verhaal is bovendien zo voorspelbaar als wat. Tot de laatste pagina hoopten we dat Lapière alsnog met een verrassende plot twist op de proppen zou komen, maar nee: we hadden de ware toedracht wel degelijk al van in de eerste pagina's geraden. Flauw hoor. Dit afleggertje van twee auteurs die nochtans al ruimschoots hadden bewezen dat ze uitstekende vaklui zijn, haalt het niveau van 'Vrije Vlucht' naar beneden, en dat had niet mogen gebeuren. Nooit herdrukken en zo snel mogelijk vergeten is de boodschap.

(HDP)