The Snow Walker
Canada, in de jaren vijftig. Een stoere piloot stort neer met z'n watervliegtuigje, ergens in de
North-West Territories. Zijn enige passagier is een ziek
Inuit-meisje. Ze overleven de crash allebei, maar tussen hen gaapt een wijde cultuurkloof.
Ze zijn echter op elkaar aangewezen als ze het willen redden in die eindeloze, onherbergzame vlakte. Tot zover de eenvoudige plot van
The Snow Walker, een film van Charles Martin Smith, die je misschien nog kent uit George Lucas'
American Graffiti. Een film over twee tegenpolen die naar elkaar toegroeien in extreme omstandigheden, dat is natuurlijk wel al eens eerder gedaan. Niettemin hebben wij een boontje voor dit genre, noem het louterende survivalfilms. Het onbegrip tussen de onbehouwen blanke Canadees en de zachtaardige
Inuit wordt subtiel en zonder vals sentiment of - erger nog - prefabmystiek uitgetekend, en de ontberingen zijn pittig gefilmd, denk maar aan die verschrikkelijke muggenzwerm. Dat de piloot (Barry Pepper, eindelijk eens niet stereotiep gecast) bovendien een joekel van een oorlogstrauma torst, en daar door het eskimomeisje van wordt verlost, is misschien wat van het goede te veel, maar haalt deze mooie prent gelukkig niet onderuit. Daarvoor is de natuur te weids en acteert Annebella Piugattuk te goed (ze werd ontdekt in een dancing in Igloolik, een stadje 100 km boven de Poolcirkel). Niet te missen dus, tenzij je een verstokt vegetariër of
Gaia-aanhanger bent. In het Hoge Noorden wordt namelijk met de blote hand gejaagd, waarna het vlees rauw van de kluif wordt gescheurd. Smakelijk!
(JC)