MEIN HERZ BRENNT : Lilya 4-Ever

Er zal al veel weltschmerz moeten vloeien om dit jaar een nog deprimerender film in de zalen te krijgen dan Lilya 4-Ever, na Fucking Åmål en Together de derde film van de jonge Zweedse regisseur Lukas Moodysson.
Het gros van de prent speelt zich af in een ranzige achterbuurt van een niet nader bepaalde stad in de ex- Sovjetunie, waar het steeds verder bergaf gaat met de 16-jarige Lilya. Nadat haar moeder haar in de steek laat om met een nieuwe man naar Amerika te verhuizen, raakt Lilya aan lager wal, begint ze lijm te snuiven en belandt ze in de prostitutie. Haar enige vriend is Volodya, een straatjongen die ervan droomt basketter te worden. Op een mooie dag wordt de neerwaartse spiraal toch omgebogen als iemand Lilya een job aanbiedt in het westerse 'paradijs' Zweden. Of is dit écht het begin van het einde? Lilya 4-Ever, een naturalistisch stukje cinema vérité waar je het koud van krijgt, begint met een meisje dat in paniek de brug van een snelweg oploopt op de hallucinante tonen van 'Mein Herz brennt' van Rammstein. Nou, dan heb je ons meteen mee! Moodysson schetst het uitzichtloze milieu in de woonkazernes van de ex-USSR met een ijskoud scalpel, afstandelijk en toch genadeloos, tegelijk beenhard en vol mededogen. Het verhaal van Lilya is zo hartverscheurend dat tranen van machteloze woede je netvlies vertroebelen. Héél sterke cinema die onder je huid kruipt, maar je bepaald niet vrolijk achterlaat.