The Syrian Bride
Dat huwelijksfeesten een ideaal uitgangspunt zijn om inzicht te krijgen in de tradities, spanningen en gevoeligheden van een gemeenschap, weten we al sinds
The Godfather. Vandaar misschien dat
The Syrian Bride er zo goed in slaagt de absurditeit en moeilijkheid van de religieuze en politieke tegenstellingen in Israël aan de oppervlakte te brengen.
De Druzische Mona (Druzen zijn inwoners van de door Israël bezette Golan-hoogvlakte) gaat trouwen met de Syrische tv-komiek Tallal. We volgen de voorbereidingen van het huwelijk op wat de mooiste dag van haar leven moet worden. En je raadt het al, het wordt een nachtmerrie. De dag verzuipt in een botsing van culturen, tradities, religies en bureaucratie. De Israëlische regisseur Eran Riklis verfilmt dat allemaal erg slim: je moet je vak kennen om zo'n heldere film te maken met zoveel verschillende personages. Verwacht dus niet alleen een aanklacht tegen de verstarring tussen de verschillende gemeenschappen in het Midden-Oosten, maar ook een levendige, bruisende en kleurrijke prent die mensen toont die er het beste van proberen te maken in moeilijke omstandigheden. Riklis mijdt daarbij geen zelfkritiek, wat er bovendien een moedige film van maakt. Deze droeve en toch spetterende dag in een vergeten niemandsland mag je niet missen. Het is alsof je er zelf bij was.
(JC)