Venus H. 1: Anja
Alwéér een nieuwe reeks van Dufaux, een mens zou zo stilaan voor minder de sleutel van de atoomschuilkelder gaan zoeken. Nou ja, hij heeft voor 'Venus H.' wel samengewerkt met Renaud, en als duo hebben die twee een gigantische hitreeks gescoord met 'Jessica Blandy'
.
Maar goed, 'Venus H.' dus. Het concept staat alvast als een huis, en eerlijk gezegd is dat altijd wel zo bij Dufaux, want dat die kerel een vakman is, staat buiten kijf. Hij sprokkelt verhalen bij een exclusief Parijs netwerk van escortmeisjes, en in elk afgerond album laat hij een meisje aan het woord. In dit eerste album is dat de Noorse Anja, die verstrikt geraakt in een duivels chantagecomplot.
Renaud is niet de vaardigste tekenaar in dit realistische genre. Zelfs na zoveel albums blijven zijn personages houterig en stroef, wat vooral ook blijkt uit de (vele) naaktscènes: de dames lijken meer op plastic etalagepoppen dan op wulpse deernen van vlees en bloed. Toch is dit album grafisch stukken interessanter dan om het even welke 'Jessica Blandy', want voor het eerst werkt Renaud direct in kleur en hij ontpopt zich zowaar tot een begenadigd aquarellist die uitstekend het herfstlicht in de Parijse straten weet te vangen.
En het verhaal? Tja, daar valt weinig op af te dingen, maar heeft het ons beroerd? Neen. Heeft het ons geamuseerd? Al evenmin. Heeft het ons meegesleept? Ook al niet. Jean Dufaux is een veelschrijver die het klappen van de zweep kent, maar zichzelf zodanig serieus neemt dat we zelden echt plezier aan z'n sombere hersenspinsels beleven. En dat is in dit album weer 'ns niet anders. Lighten up, dude!
(HDP)