Wolfgang Vanwymeersch van WALDORF

De Gentse rockers van Waldorf speelden deze zomer op de Gentse Feesten, Dour, Dwergpop en nog een hoop kleinere festivals. En wat blijkt? Naar Werchter zijn ze nog nooit geweest, zelfs niet als publiek. Hoe zit dat, Wolfgang?


GUIDO: Wat was jullie grootste publiek?

Wolfgang: Therapy, duizend man. Da’s toch wat anders dan ergens in een café staan te spelen. Ik speel ook met Freddy De Vadder en heb zo op Dranouter toch voor 7000 man gestaan, een heel andere kick. Met De Vadder ben ik niet zenuwachtig, ik heb een kleefsnor aan en dan treedt mijn alter-ego op. Zelf ga ik soms eens naar Dour maar dat is ook al twee jaar geleden. Pukkelpop ook. Naar Werchter ben ik nog nooit geweest, ’t lijkt me too big. Dour is op het gemak, bijna een hippiefestival, en je gaat ook om groepen te leren kennen, heel intuïtief. Als ik ga is het ook op een ingeving van een dag of twee voor het festival, maar ik ben zeker niemand die van het ene festival naar het andere reist.

GUIDO: Wat is er je bijgebleven?

Wolfgang: Fantomas op Dour. Dat was echt met de mond openstaan en heel veel glimlachen.

GUIDO: Op welk festivalpodium zou je zelf het liefst staan?

Wolfgang: Dour en Pukkelpop. En Werchter voor het prestige, maar dat zit er nog niet onmiddellijk in. Ik zie Werchter als iets heel corporate waar je op alle vlakken geslaagd moet zijn om er te spelen.

GUIDO: Zijn er bands die je nog eens wil zien?

Wolfgang: Bij mij gebeurt een optreden, ik volg dat niet fanatiek. Misschien vreemd om dat van een muzikant te horen. Ik zie veel concerten, want ik doe vaak het live-geluid in de Charlatan in Gent. Ik vind het goed als een band live iets anders met zijn muziek doet. Bij Waldorf proberen we dat op onze bescheiden manier zelf ook, stukjes inkorten, aanpassen... Het is wel geestig om een setlist zorgvuldig op te bouwen, je kan zo de dynamiek van je concert sturen. Je zou er een hele psychologische studie van kunnen maken. (lacht) Het is een vak op zich, setlisten maken.

(LAD)