Röyksopp: The understanding

Met hun debuutplaat Melody AM werd de heel toegankelijke downtempo house (of iets uptempo ambient, kies zelf maar) gemeengoed en eiste Röyksopp comfortabel een troonplekje naast Air of Zero7 op. The understanding bevestigt hen
 en breidt het palet van rust aangenaam en eigenzinnig verder uit.

 

Supermarktmuziek of autoreclamemuziek of 'heel laat en uit de haak'-muziek. Wie iets sneller huppelende ambient of languitluierende house ontwerpt in de studio, krijgt al gauw die drie weinig flatterende klevers op zijn muziek, als een onuitwisbaar pak slaag. Wij denken bij Röyksopp eerder aan een verse versie van pakweg Air, The KLF, Orbital, Plaid, zelfs Ozric Tentacles of de grootstadssferen van Paul Oakenfold.

 

Het draait vooral rond de eigen stem. Het vinden van die eigen stempel waardoor je klank, je geluid, de sfeer, het gevoel van een Röyksopp-plaat anders is dan alles. Zoals ‘All I need’ een klassieker werd voor Air, zou ‘What else is there’ dat kunnen zijn voor Röyksopp. Ergens tussen ‘True colours’ van Cyndi Lauper en een blij te herinneren late eighties-synther. Vooral de gepiekte stem van Karin Dreijer, van The Knife, flirt met Lauper of een (eens wel) te pruimen Kate Bush. Het geeft die song wat hij nodig heeft, en de tokkels, de kordate stap en het avondrood dat erin verscholen ligt, is net niet erover. De opener houdt het bij redelijk nerveus, driftig nachtgehuppel op een soundtrack-slag, nooit enerverend maar toch eerder voor als je in de auto op weg bent naar de nachtwinkel, niet als je al in de sofa ligt te chillen, of je zou 'Wipeout 2007' moeten aan het spelen zijn. Of ‘Triumphant’, haast een mars uit War of the worlds, waar de driepoten gewoon een vriendelijk boodschap brengen, geen dood of verneiling. Soit, songs voor je fantasie en songs voor moods, moods die je al vlug zelf op iedere song weet te kleven en zo goed als stuk voor stuk erg beluisterbaar zijn zonder te inhoudsloos te worden.

 

De Laidbackers van deze eeuw (de andere Laidbackers van ‘White horse’ en ‘Bakerman’ krijgen dan de vorige eeuw van harte). Origineel en erin slagen onder de chill-vlag te blijven zonder dat je ogen ervan dichtklappen.

 

(LAD)