L'Enfant

De Luikse broers Dardenne zijn formidabel. Wars van alle trends en commerciële formules maken ze om de drie jaar een film die de bioscopen doet zinderen van hier tot in Cannes. Twee Gouden Palmen heeft hen dat al opgeleverd, één voor Rosetta, en één voor hun nieuwste prent L'Enfant
, andermaal een schokkend realistische zedenschets van mensen in de marge, tegen het grijze decor van het post-industriële Wallonië.

 

De twintigjarige Bruno leeft van dag tot dag en komt rond door wat diefstallen te plegen. Zijn vriendin Sonia baart een zoontje, maar dat laat Bruno koud. Erger nog: hij ziet in het kind een mooi zaakje, en verkoopt het aan mensenhandelaars. Hoewel dit thema nog grimmiger en grauwer lijkt dan dat van de vorige Dardenne-films, is L'Enfant toch toegankelijker en misschien zelfs iets luchtiger. Dat komt door de dwarrelende vertolking van Jérémie Renier, die van Bruno een onvergetelijke schelm maakt, een complete losbol die niet eens beseft wat hij uitvreet. Zijn gedrag lijkt totaal onbegrijpelijk, maar zoals gewoonlijk geven de Dardennes je de kans het 'waarom' zelf in te vullen.

 

Naast de fantastische Renier, die als 14-jarige snotneus trouwens bij de Dardennes debuteerde in La Promesse, geeft ook Déborah François een fraai staaltje naturalistisch acteerwerk ten beste. Jean-Pierre en Luc Dardenne zijn tovenaars met de camera, maar zijn nóg sterker in acteursregie. De top in ons land, en ver daarbuiten.

 

(JC)