Broadcast: Tender Buttons

Broadcast heeft steeds duidelijker het patent op beste Stereolab-partner zonder er een platvloerse kopie van te zijn. Integendeel, ze overstijgen steeds meer zichzelf en alle vergelijkingen door hun geluid per album te verfijnen en uit te puren naar de essentie.
 Broadcasts derde album volgt die succesweg vastberaden. Uitpuren werd alvast gedaan door het derde groepslid overboord te gooien en enkel met zangeres Trish Keenan en James Cargill verder te gaan. Bij Broadcasts geluid werden veel frulletjes en al te dikke ritmepartijen en arrangementen dan ook maar weggelaten. Niet dat dit een Broadcast light gaf. Trish Keenan heeft voor altijd haar magische stem, denk vooral Stereolab of Nico van The Velvet Underground, die op zich al het dromerige in Broadcasts muziek neervlijt. Losjes maar vol vertrouwen, ondersteund door songs die op licht absurde, lieve teksten meedrijven en je diep intiem in haar wereldje meesleuren. Dit is ideale make-out muziek, dit is ideale iPod op een duin met je hoofd in de zeewind-klank. Volgens Trish is deze plaat een zonnestelsel, waarin elke song zijn eigen atmosfeer heeft, zijn eigen bewoners, zijn eigen leefwereld. Laat ‘Black Cat’ dan het hipste plekje zijn, met eenvoudige drumritmes naast een heel raak kattenrefrein. Wie Broadcast nooit hoorde, komt misschien nog het makkelijkst binnen via de titeltrack. Yep, zachte tepeltjes!

 

 (LAD)