Capricornus 10: De Chinezen

Andreas is een tekenaar die we nooit echt goed hebben weten te vatten. Zijn bizarre en - toegegeven - unieke mix van sciencefiction, fantasy en dramahorror speelt zich vaak een paar honderd meter boven ons (nochtans voor zulke stuff ontvankelijke) hoofd af. Als je spreekt van een auteur die z'n eigen werelden heeft geschapen, dit is er een.
 Bij Andreas is alles mogelijk, en vaak vinden we het gewoon doodvermoeiend om 'm te volgen in die rare hersenkronkels van 'm. Zo had-ie ons in het vorige 'Capricornus'-album De Doorgang op Tom Boonen-achtige wijs losgereden: geen sikkepit snapten we er nog van. Maar kijk, nu begint een nieuwe cyclus van vijf albums, dus wie evenzeer als wij de pedalen kwijt was, krijgt nu een kans om opnieuw in te pikken. Het 'Concept' is uitgedoofd en heeft de wereld in een rurale staat achtergelaten, waarbij alle elektromagnetische communicatiemiddelen plat liggen. Capricornus komt in een geïsoleerde landelijke gemeenschap terecht, en kijk nu eens: Andreas begint een vrij rechtlijnig verhaal te vertellen over de dramatische gebeurtenissen die twee naburige families te gronde richten. Onvoorspelbaar is-ie wel, die Andreas, en dat-ie kan tekenen, wisten we natuurlijk al langer dan vandaag. Maar een post-apocalyptisch boerendrama, dat hadden we nog niet gehad. Of hebben we het alwéér niet gesnapt?

(HDP)