A Brand: Hammerhead

Om alle hypes van 2006 voor te zijn, gaat het bij A Brand eens niet alleen om een supersexy, klassebak zanger die dan de groep is of om één liedje dat de hele plaat overschaduwt. Dag Taeldeman, zijn vier medezangers en even piekfijn gekostumeerden willen een plaat uit een stuk neerzetten.
 Of gaat het erom elk evenveel groupies te scoren? A Brand is een affe band, en niet op een kleffe, gemaakte manier. Het is geleidelijk aan tot het heel sterke beeld van een échte groep gegroeid. Elkeen zingt al eens de lead, ieder heeft zijn uniforme Branquinho-pakje, de podiumplaatsen zijn voor elk evenwaardig, het imago zit in elk geval perfect. Frederik en Dag beweren dat ‘Electric electric’ allerbest het gevoel van rock-’n-roll in je lijf stuwt, even checken. Héél gretig, nerveus knappend van leven en energie, met hakkend huppelende basdrums, snokken in zang en een hoog refreintje, een surfgolf van een song. Live zien we hier alle Antwerpse meisjes in hun kenmerkende stijl op loos gaan. ’You wanna hear a guitar?’ Zeker, en popbonken en afklokken op twee minuten, sluitend goed recept! Bij de titelsong is die drive er opnieuw, vrolijke glampop en die drum waar je vanzelf je voet laat op meetappen, opnieuw heel freaky dansbaar en af. ‘Mutiny’ moet zowat het enige rustpunt zijn van de plaat. Bijna op slowritme en natuurlijk gezongen, perfect voor een prom night break-up schuifelaar. Bovenal een album vol energiek gekolk en adrenalinestoten in de poprock dansbuik. Met een band als A Brand is er steeds zon na de ochtendwip!

 (LAD)