Congo River

De Waalse documentairemaker Thierry Michel is populairder in Congo dan bij ons. Al toen het land nog Zaïre heette, trok hij naar de evenaar met de camera op de schouder, wat films opleverde als Zaire le Cycle du Serpent en Mobutu, Roi du Zaire,
 documentaires die met name in Congo zelf buitengewoon veel succes hebben geoogst . Dat Michel zich daarbij nooit heeft laten afschrikken door de vele gevaren van de brousse, mag blijken uit zijn hallucinante nieuwe docu, waarin hij in zeven maanden de meer dan 4000 kilometer lange Congostroom afvaart. Het moest Michels eigen zoektocht naar The Heart of Darkness worden, en dat werd het ook. Zijn tocht van monding naar bron op de machtige junglestroom voert langs een land in totaal verval, het hopeloze, zwarte hart van Afrika, waar overleven het enige is wat overblijft, waar het oerwoud de ruïnes van het kolonialisme heeft teruggeclaimd en de aloude geesten opnieuw door de harten van de moegetergde bewoners spoken. Wat begint als het ultieme avontuur - Michel en zijn ploeg beginnen de afvaart op een pontonvlot dat wel een drijvend dorp lijkt - gaat gaandeweg meer en meer op een nachtmerrie lijken, een afdaling naar de gistende beerput in de ziel van beschadigde mensen, met als inktzwart dieptepunt de bloedstollende getuigenissen van verkrachte vrouwen in het oorlogsgebied in Oost-Congo, gemonteerd naast de buitengewoon angstaanjagende, volstrekt waanzinnige stammenoorlog-logica van de Mai Mai. Het zijn onbeschrijflijke beelden, waarbij je je afvraagt hoe het komt dat je ze nooit in het journaal ziet. Blijkbaar was er een moedige cineast uit Charleroi nodig om het als enige aan te durven zo ver in het Hart der Duisternis door te dringen met zijn camera. Respect!

(JC)