Damian Marley: Welcome to Jamrock

Het kan niet eenvoudig zijn om in de Marley-familie geboren te worden. Jaren vooraf wordt er al zoveel van je verwacht. Papa heeft het natuurlijk tot icoon geschopt, ga daar maar eens aan staan.
 Damian ‘Jr. Gong’ Marley, de jongste in de Marley-stamboom, heeft geduldig gewacht tot zijn stem en sound volwassen waren. Zijn Welcome to Jamrock kan tegen een stootje.

Tegelijk is het al even moeilijk voor hen om geloofwaardig over te komen, want met de muzikale en centjeserfenis van Bob kan je vermoedelijk een paar generaties Marley op het gemak verder. Het siert Damian uitermate dat hij niet voor de makkelijke weg gekozen heeft.

De opener ‘Confrontation’ is meteen een rake tegen de kaak van thuisland Jamaica en alle padvadsige toeristen die er komen decadenderen terwijl er een halve wijk verder een jongere wordt afgeschoten door de corrupte ‘Baylon’, de politie in een land dat wankelt tussen overleven en diepe chaos. Op een militante drum en samples van Marcus Garvey is dit meteen een heel rake song, recht voor de raap. Ook de titeltrack vond terecht al zijn weg naar de radio en is opnieuw een strakke aanklacht tegen wie enkel naar Jamaica komt om op het strand te vegeteren en af en toe een tuit wiet in zijn bakkes te schuiven. Bovendien is het een rootsy track, laagje dub, lome skank die zowaar een hit in zich draagt, een paradoxaal gevoel, je ongenoegen kwijt kunnen in een heel radiovriendelijke track, tweemaal krijg je het bijna classic-gevoel dus al mee. Er wordt slechts schaars gepronkt met de afkomst, en papa Bob passeert afgemeten in het album op ‘Move!’, waar je ‘Exodus’ gesampled krijgt in een energetische track met Damian op toastende topsnelheid. Sterk. Enig minpunt aan het album is dat er geen echte lijn doorheen loopt. Er wordt nogal makkelijk van stijl veranderd met weinige, maar des te meer opvallende relatieve uitschuivers ‘Beautiful’ en ‘All night’, dat té veel Shaggy is. En toch is dat muggenzifterij.

De jongste Marley-telg maakt een plaat die voornamelijk tussen sterke roots en sterke dancehall klinkt (terwijl we dachten dat de Marley-familie de strijd hadden aangebonden tegen die "verfoeilijke ketelmuziek") en een paar misgelopen experimenten die we hem graag vergeven. Oersterke titeltrack en een meerderheid echt goeie songs, Jahwel!

(LAD)