The world's fastest Indian
Het heerlijke aan cinema is dat je soms met weinig verwachtingen het verfilmde levensverhaal gaat bekijken van iemand van wie je nooit eerder hebt gehoord, en twee uur later buitenkomt als een fan voor het leven. Het overkwam ons met
The world's fastest Indian
, een heerlijke film van Roger Donaldson
(The Recruit, Dante's Peak) over Burt Munro, een Nieuw-Zeelandse excentriekeling die in 1962 - toen hij al een gepensioneerde hartlijder was - helemaal alleen naar de States trok met zijn
Indian, een gammele motorfiets uit 1920. Zijn doel: een snelheidsrecord breken op de
Bonneville Salt Flats in Utah, een immense zoutwoestijn waar elk jaar opnieuw de absolute snelheidsrecords over land worden scherpgesteld tijdens de
Speed Week. Snelle motoren interesseren je niet? Maakt niet uit, ons interesseren ze nog minder.
The world's fastest Indian is in de eerste plaats het portret van een onweerstaanbaar energieke kerel, een prachtrol voor Anthony Hopkins, zeker zijn beste vertolking sinds Hannibal Lecter. De levenslust, het doorzettingsvermogen en de humor van Munro (de echte stierf in 1978) toveren een kamerbrede glimlach op je gezicht, hij is de coolste ouwe knar die we ooit op het witte doek zagen. Een parel van een roadmovie is dit, vol kleurrijke personages en heerlijk acteerwerk. Nu nog wachten op de dvd, want regisseur Donaldson draaide 30 jaar geleden al een documentaire over de echte Burt Munro. Dát is pas een bonusschijf de naam waardig!
(JC)