Luka 10: Defensiegeheim
Er zijn kwatongen die beweren dat Denis Lapière, die een jaar of vijftien geleden als dé meest veelbelovende stripscenarist van ons land werd beschouwd, over z'n hoogtepunt heen is.
Zelf zouden we daar ons geld niet op willen inzetten, maar het is wel een feit dat de laatste 'Charly' en 'Luka'-albums ons niet meer zo hebben geboeid als ze dat vroeger deden.
Defensiegeheim, de nieuwe en tiende 'Luka', is het slot van het tweeluik dat begon met
Voetbal is oorlog. Is het een goed verhaal? Best wel. De intrige met het jonge Cubaanse stervoetballertje dat in een wespennest van pro- en contra-Castroactivisten terechtkomt, zit goed in mekaar. Maar de personages leven en fonkelen niet echt meer, en dat is nochtans altijd Lapières sterkste troef geweest: personages van vlees en bloed. Volgens ons kan-ie het nog wel, maar ligt het monster van de routine op de loer, of de sluipende verveling. Kan iemand 'm eens wakkerschudden? Dan krijgen we volgende keer misschien weer een 'Luka'-album met een geweldige titel als
Alles is een vrouwengeschiedenis (album 1), of
Verknalde levens, verloren zielen (album 4). Geef toe, dat klonk véél intrigerender dan
Voetbal is oorlog (was dat trouwens al niet de titel van een 'Sammy'-album?) en nu
Defensiegeheim. Maar goed, genoeg gezeurd, we houden ermee op, edoch niet zonder een pluimpje op de hoed van tekenaar Gilles Mezzomo te steken, want diens Europese variant van de hoekige Frank Miller-stijl blijft uitstekend werken.
(HDP)