Daan: The player
De afsluitende freak is er eentje van eigen bodem, en hier hoef je vooralsnog niet te wild te gaan om ‘vreemd’ bevonden te worden, en in Antwerpen is 'vreemd' dan nog net iets minder relatief.
Daan kan sinds ‘Swedish designer drugs’ en vooral ‘Housewife’ (gisteren nog eens een zaal op wild gekregen) weinig verkeerd doen. Het draait nogal ruim tussen Vive La Fête, elegante kitschpop en iets Gainsbourg-achtigs. Daan verzoent telkens weer verse mengsels van stijltjes met elkaar, en daarom verdient hij ook jullie volle steun en sympathie. Het titelnummer laveert stemtrillend diep uit de keel tussen die drie, haakt er nog een blazer bij, wat aanvaardbare bombast, en je hebt een song van een fris kaliber. ‘Deserter’ is een mannelijke Roisin Murphy: grillig, hupsend. ‘Promis Q’ gaat zelfs Duits, en zelfs daar komt Daan mee weg (nee niet met de flauwe titel). Hij hijst zich op een soort intergalactisch podium - voos maar goed - ergens tussen songfestival, beattrack en tekenfilmsoundtrack in. Daan huist in een Zuid-Franse donkere tent, kantje zeventig-tachtig, waar de cocktails goed zijn. We blijven er voorlopig nog even zitten, op ’t gemak of op de dansvloer.
(LAD)