Beverley Knight: Who I am

We hebben even gewacht om deze plaat te bespreken. We waren bang dat we ze op de eerste indruk maar lauwtjes zouden vinden. Beverley Knight is voor de meesten enkel 'Get up!' en 'Shoulda coulda woulda', voor ons was ze dat aanvankelijk ook. Beverley - een Britse, niet alle diva's komen uit de States - wachtte ruim twee jaar na Prodigal Sista om deze Who I am te maken. "Quality can't be rushed," zegt ze zelf. Ze heeft gelijk.

Als je enkel de twee hits beluistert lijkt Beverley een beetje te licht, een beetje te veel mooie stem van de dag, maar ook niks meer dan dat. En met nog maar 27 vlot verlopen en weldadige lentes is een vergelijking met gepolijste eenhitsschepseltjes er onmiddellijk.

Doe dus gewoon de moeite om aan de toonbank even langer te luisteren, laat die winkelier het zuur krijgen en doe jezelf nog een rondje Beverley Knight. Je zal zien dat dit eerder Angie Stone, Jill Scott of Mary J. Blige klasse met hunker richting Aretha of Chaka is dan een vluggepluimde naamloze en roemloze hitkip met een lekker buikje.

Beverley heeft heel wat soul in haar lijf, en deze cd gaat vooral over de terugslag na een lange, liefdevolle relatie en het zoeken van Beverley naar zichzelf. Extra bezieling, overgave en inhoud zijn dus verzekerd. Een uitstekende song voor wie luddevudde op bezoek heeft in 'Fallen Soldier', warm en triest met de hoop dat het toch weer goed komt. Ook in 'Shape of you', "...whole in my heart in the shape of you" maar vooral in 'Gold', met een duidelijke sneer naar wat het verdwenen liefje eigenlijk laat staan. Hij heeft het niet eens door, de sukkel. Echte liefde, lieve liefde goed in de mot houden, heel zeldzaam. Elke song heeft zijn verhaal en snijdt meestal diep naar binnen. 'Ambition' mag ieder die wat te bereiken heeft als lijflied aannemen, we vinden het mooi hoor, maar ambitie klinkt ons toch soms nog wat vies in de oren. 'Same' laat horen dat er ook heel wat funk in Beverley ligt, we vreesden even voor 2-step herrie (God beware) maar dit is gewoon Funky met vette F. Enig minnetje misschien is de wel héél melige balad 'Beautiful contradiction', geef ons toch maar het koldernummer 'Opposites attract' van Paula Abdul (lol) of een stevige plak D'Angelo', maar nu zijn we echt aan het vitten.

Een juweeltje, maar wel blijven luisteren en dikwijls luisteren, anders lijkt het je onterecht een plastieken prulbandje uit de chiclettebak.

(LAD)