Salvador

Het echt gebeurde verhaal van Salvador Puig, een Catalaanse anarchist die in 1974 op 25-jarige leeftijd werd geëxecuteerd in Barcelona, heeft de Spaanse regisseur Manuel Huerga geïnspireerd tot een hartverscheurende en indringende film.
 Salvador duurt bijna tweeënhalf uur, maar dat is geen minuut te veel. De film begint als een bijna vrolijke kroniek over een paar studenten in het Spanje van de vroege jaren zeventig, toen het land nog kreunde onder de dictatuur van Franco. Ze zijn jong en radicaal, dromen van een klasseloze maatschappij en vormen de ondergrondse MIL-beweging, wat staat voor Movimento Ibérico de Liberación. Als anarchistische Robin Hoods plegen ze amateuristische bankovervallen om de arbeidersbeweging financieel te steunen. Op een dag gaat dat spectaculair mis en komt het tot een vuurgevecht met de politie. Salvador doodt een jonge agent en raakt zelf zwaargewond. Vanaf dan zoomt de film in op de figuur van Puig (mooie rol voor de Spaanse Duitser Daniel Brühl, die je kent uit The Edukators), die in de gevangenis herstelt van zijn verwondingen en een voorzichtige vriendschap sluit met een van z'n bewakers. En dan valt het ijskoude vonnis: de doodstraf. Op dat moment zijn we al een eind gevorderd in deze tegelijk intieme en grootse film, zodat je dicht op Salvadors huid zit en zijn angst en ongeloof voor wat hem overkomt bijna lijfelijk kan voelen. Salvador is een erg geslaagde en gevoelige film waarin niets zwart-wit is. Via een tragisch menselijk verhaal wordt duidelijk tot welk verdriet zowel linkse als rechtse excessen kunnen leiden. Puike seventies-soundtrack ook.

(HDP)