De Schorpioen 7: In de naam van de vader
De spannende en hoogst vermakelijke zoektocht van de Schorpioen naar het kruis van Petrus heeft zes albums geduurd, waarvan er toch een vijftal echt goed waren.
In de naam van de vader is het begin van een nieuwe cyclus
, en onze getekende (in meer dan één opzicht) playboy bevindt zich terug in zijn thuisstad Rome. De sfeer zit nog altijd goed, niet in het minst dankzij de uitstekende tekeningen van Marini, zonder discussie de nieuwe meester in het genre van de flamboyante avonturenstrip. Wel vinden we het een beetje jammer dat scenarist Desberg ervoor heeft gekozen een stuk
darker te gaan in zijn verhaal, wat ons al meteen de vrolijke lichtvoetigheid doet missen van de sympathieke schelm die de Schorpioen in de eerste albums was. Het is dan wellicht ook geen toeval dat het ons nu pas opvalt dat Trebaldi's vechtmonniken eigenlijk sprekend lijken op 'Spawn' van Todd McFarlane! Desalniettemin een prima album met een straffe onthulling (al zal je nu ook weer niet écht schrikken...) en veel samenzweerderige ambiance in de duistere schaduwen van de Eeuwige Stad.
(HDP)