Dr. Pepper Family: Taco & Red Beans
Gitaren zijn weer helemaal in. Rock roert overal zijn luizig ruige kopje. The Strokes, The White Stripes, The Vines, Starfighter of een Pukkelpop-reünie van The Stooges. Voor ons kan het ook opnieuw niet genoeg rocken en kraken. Wat ketels distortion, een kus-de-mijne-instelling, kriebelende songs en een lijfspreuk die het glashelder zet en enkel in het Engels zijn waarde heeft (en geloof ons, we hebben het proberen te vertalen): 'Sit back relax and stop relaxing right away!' Dr. Pepper Family.
De muzikale investeringen van het Gentse Kinky Star platenlabel lopen zo stilaan op volle toeren. Want opnieuw, na het effect van Starfighter, ontpopt zich een schitterend sterretje onder hun vleugels. Hoewel Dr. Pepper Family al sinds '96 bestaat komt hun feitelijke debuut er nu pas. Rock-'n-roll, mijn waarde, mét energie, mét kloten aan hun lijf en meer dan een paar fletse snaartrucjes.
In een stoere rush rep je je van 'Wasteland', de goedgekozen en leuk in het oor liggende eerste single, tot bij 'Cast in need'. 'Wasteland' vliegt er meteen in, alles open en blazen met de stem van Jürgen Dewaele die fladdert tussen een jonge Robert Smith bijna, met intonatie jonglerend en alle flair van een band die er gewoon voor gaat. Geen pose, recht in je oor. Grijs gekraak op alles wat klinkt, van stem tot drum tot snaar en vijf songs lang een heel aanstekelijk, feestend meegalopperen. Jürgen hees vertellend bij slenterende gitaren in 'Caught it, found it' of dan weer dik, grijnzende meekoppende gitaren bij 'Not quitting'. Pas vanaf de tweede helft kijken we ook eens bij wat kalmers, als de Zappa-achtige interlude vol rode bonen. Knipogend tussen idolen en groupies in 'Autograph', en telkens weer die lekkere gitaren. Er kan zelfs een zwierige ballade met warme hobo bij, moedermelk op je buik druppelend, schoon gezegd.
Nog vuurwerk na de kalmte in 'Spanish guitars', heel stevig en dan kalmaan afronden. Dr. Pepper mist zijn debuut zeker niet. Een zinderende plaat die je toch ook zeker op het podium moet zien om ze nog beter te vinden. Rock zonder omwegen en tegelijk ook soepele wanorde die veel uitgekiender moet zijn dan ze ons willen doen denken.
(LAD)