Torche: Torche
Gitaarrock is de laatste jaren compleet heruitgevonden. Bands als High On Fire, Sunn-O, Black Cobra, Pelican, Capricorns, Witch, The Sword, Orange Goblin, Earth en nog wel een tiental andere obscurelingen stemden de snaren lager
, scherpten hun picks ruiger en de ruimte voor puur geluid massaal groter. Wolfmother en Cult of Luna zijn daar de meest commerciële borelingen van, en Torche is een verdere stap om de wereld van de harde snaar verder te verkennen. Verwacht kolkende geluidsmuren, lang uitgesponnen riffs, laag boven laag boven laag van ruis tot aangehouden klanken of net trappelend, wilde ritmes. We proberen het jullie maar uit te leggen. Torche is vooral energie, geluid in beweging, afwisselen van snoeiend snel naar leeg traag, muziek van onmetelijke groottes tot het heelal in, stoner en spacer voor gevorderden, loom meezwalpen met je kop. Een van de meest toegankelijke bands in het genre en net daardoor al verbannen door puristen. Zang is wellicht Torches minste puntje, iets te troubadour meets slechte grunge. Tien-minutenboterham ‘The last word' is een blauwdruk van Torches kunnen. Jullie oordelen.
(LAD)