Film: La Zona

Dat de Zuid-Amerikaanse cinema volwassen genoeg is geworden om haar eigen maatschappelijke problemen onder ogen te zien, is het laatste decennium gebleken uit films als Cidade de Deus en Amores Perros. La Zona, van de Mexicaanse regisseur Rodrigo Plá, wil dolgraag in dat rijtje passen, maar schiet zowel vormelijk als inhoudelijk tekort.
  Het uitgangspunt is nochtans intrigerend: vlak bij een sloppenwijk in Mexico City ligt een ommuurde en streng bewaakte suburb vol villa's met steenrijke bewoners. Wanneer op een stormachtige nacht een bres in de muur wordt geslagen, dringen een paar jongeren de gated community binnen. De inbraak loopt uit de hand, en bij zonsopgang liggen er doden in de nette voortuintjes en keurige lanen. Eén minderjarig boefje is echter voortvluchtig, en de rijke bewoners besluiten het recht in eigen handen te nemen. Klinkt goed, nietwaar? Toch valt La Zona tegen. De hele problematiek van de onoverbrugbare kloof tussen arm en rijk in de Zuid-Amerikaanse megalopolissen, gewapende burgers die zich boven de wet verheven voelen en hun beveiliging in eigen handen nemen, het corrupte politie-apparaat en de gewenning aan geweld op straat, ligt er veel te dik op. De film is uitleggerig en nadrukkelijk, en wordt bij momenten bijna een preek met geheven vingertje. Bovendien heeft Plá een aantal visuele kansen laten liggen. De openingssequens in de storm is knap gefilmd, maar daarna wordt La Zona eerder flets en kleurloos. Nee, dit verhaal had een betere film verdiend.

(HDP)

bekijk de trailer