De cirkel is rond: Hard tegen Hard 3: Het geheugen van Dillon

Ooit zal Philippe Tome, de sympathieke Brusselse topscenarist van grote en kleine Robbe-faam, een filmscenario schrijven, dat zit er aan te komen. Of als hij het niet doet, dan droomt hij er in elk geval van, want Tome is eigenhandig verantwoordelijk voor de twee meest filmische actiethrillers van de laatste maanden. Mag Gebeden en Ballistiek - de nieuwe 'Soda' - dan nog enigszins naar het karikaturale neigen, met 'Hard tegen Hard' is het 'm bloedige ernst.

 

Het geheugen van Dillon is het laatste deel van dit hardboiled drieluik. Het trieste, resoluut de goten van Amerika verkennende drama rond Telenko en Martha, twee menselijke hoopjes schroot, krijgt een verrassend slot. We volgen Dillon, vader van het kind dat Telenko heeft doodgereden en native American die onder het beton de grond van zijn voorvaderen niet meer terugvindt. Hij backtrackt het hele parcours uit de eerste twee albums. Geen paniek trouwens, Het geheugen van Dillon ontaardt niet tot een belerend indianensprookje à la Derib, maar blijft een korzelige on-the-road-thriller die je een paar stevige opdoffers verkoopt en je 52 bladzijden later met pijnlijke ribben, een blauw oog en een gezwollen bovenlip tussen de vuilnis dumpt. Tekenaar Ralph Meyer, op wiens stijl we eerlijk gezegd niet dol zijn, slaagt er toch in de camera in het hoofd van Tome aan het draaien te brengen en een Amerika op papier te zetten dat je met geen tang zou willen aanraken. Vuig en ruig. Wist je trouwens dat Meyer een tekenstudio deelt met Bruno Gazzotti? Juist ja: de man die Tomes 'Soda'-scenario's uittekent. De cirkel is rond.

(HDP)