Film: Hunger

De burgeroorlog in Noord-Ierland heeft decennia lang geduurd, en heeft - zoals elk conflict - in de loop der jaren ook een paar uitstekende films opgeleverd. Geen enkele daarvan is echter zo spijkerhard en compromisloos als Hunger van Steve McQueen
  (niets te maken met z'n retecoole naamgenoot - deze McQueen is trouwens zwart - wel een videokunstenaar en nu ook een debuterend regisseur om nauwlettend in de gaten te houden). Hunger speelt zich vrijwel geheel af binnen de muren van de beruchte Maze -gevangenis in Belfast anno 1981. Het is het tijdperk van de blanket men : IRA-gevangenen die weigeren zich in gevangenisplunje te hullen, zichzelf laten vervuilen en de muren van hun cel besmeuren met stront uit protest tegen het feit dat de Britse regering weigert hen het statuut van politiek gevangene te verlenen. Onder hen de militante jongeman Bobby Sands (huiveringwekkend fysiek vertolkt door de Duitse Ier - of Ierse Duitser - Michael Fassbender), die de actie nog een niveau grimmiger maakt door zichzelf uit te hongeren. Sands is vandaag nog altijd een volksheld bij de Noord-Ierse katholieken - hij werd tijdens zijn hongerstaking in de gevangenis zelfs verkozen tot parlementslid - maar Hunger is allesbehalve een hagiografie, noch een politiek pamflet. Het is een ongemeen rauwe en pure film, die door het open en bloot tonen van de absurde wreedheden die aan beide kanten zijn begaan (er werden in diezelfde periode ook 16 gevangenisbewakers geëxecuteerd door het IRA) je maag doet omkeren tot je geweten op het ondraaglijke af begint te knagen. Vormelijk is Hunger tot op het bot uitgepuurd, en dat was de enige juiste manier om dit schrijnende verhaal te vertellen. De film won de Xplore Award , de jongerenprijs van het Filmfestival Gent .

  (HDP)

bekijk de trailer