Basketbalspeelster Sara Leemans gaat internationaal
Met de trofeeën die ze in haar nog prille carrière bijeen speelde, kan ze al een grote glazen kast vullen, en ook de titels als ‘Belofte van het jaar' en ‘Topschutter bij het WK voor min-20-jarigen' lieten buitenlandse toppers niet koud. Enkele maanden geleden koos de twintigjarige basketbalspeelster Sara Leemans ervoor om het aanbod van Franse eersteklasser Calais te aanvaarden.
“Basket gaf mijn zelfvertrouwen een boost.”
GUIDO: Hoe ben je bij een eersteklasser als Calais terechtgekomen?
Sara: Toen ik klein was, ging ik vaak samen met mijn zus kijken naar de basketmatchen van mijn moeder. Zij speelde ook in Stevoort. De sfeer die daarrond hing was ongelooflijk, en op mijn vijf of zes jaar was ik zelf ook oud genoeg om te starten, dus heb ik me bij Stevoort aangesloten. Na tien jaar bij de jeugd, maakte ik de overstap naar Runkster, en met die club zijn we van eerste landelijke naar eerste nationale gepromoveerd. Gedurende de twee jaar dat ik op nationaal niveau speelde, heb ik mezelf vaak in de kijker gespeeld, waardoor zelfs clubs van het buitenland hun deur openden. En zo ben ik uiteindelijk hier beland, in het Franse Calais.
GUIDO: Heb je ook nog andere sporten gedaan?
Sara: Ja, ik heb vroeger nog getennist. Compleet met lessen en interclub, maar eens ik in het derde middelbaar zat, aan de topsportschool in Antwerpen, bleef er maar weinig vrije tijd over. Ik koos ervoor om me volledig op basket te concentreren.
GUIDO: Hoe belangrijk is sport voor jou?
Sara: Enorm belangrijk! Ik train nu twee keer per dag, behalve op maandag, en dan nog eens net voor de match in het weekend. En als we ook op woensdag match hebben, oefenen we zelfs op de rustdag. Een pak trainingen dus, maar ik zie er nooit tegenop. Ik heb voor basket gekozen en wil me daar nu ook honderd procent voor inzetten. Bovendien voel ik me na de training echt supergoed in mijn vel, zowel mentaal als fysiek. Door te sporten heeft mijn zelfvertrouwen een ferme boost gekregen. Iedereen zou moeten sporten. Basket of een andere sport, dat doet er niet toe, maar ik vind een balsport persoonlijk wel interessant om ritme en coördinatie te kweken. Het is gewoon goed voor je algemene ontwikkeling.
GUIDO: Wat als je morgen verlamd zou zijn aan je benen?
Sara: Zonder basket leven zou al enorm moeilijk zijn, maar sport in het algemeen opgeven, is voor mij ondenkbaar. Ik zou er wel iets op vinden om toch fit te blijven.
GUIDO: Een pak vrouwen bij elkaar, leidt dat niet tot spanningen?
Sara: Nee, ik hou ervan om in ploeg te spelen. Het is een pak leuker om te trainen als je niet alleen staat te zweten, en bovendien kan je elkaar goed oppeppen. Als je zo vaak samen speelt, worden de meisjes echte vriendinnen. Wij gaan ook vaak samen eten en zo. Echt plezant . En hoe hechter de band, hoe beter de prestatie. Nu is het seizoen nog jong, maar ik merk al dat het contact wel goed zit.
GUIDO: Welke titel zou je nog graag aan je palmares toevoegen?
Sara: Ik heb niet echt een groot doel vooropgesteld. Ik probeer gewoon telkens het beste uit alles te halen, en bekijk seizoen per seizoen. Zit het ene erop? Dan zien we wel wat het volgende brengt.
GUIDO: Succes alleszins, en de groetjes in Frankrijk.
Sara: Zal ik doen.
(SVR)