De studententijd van KIM GEVAERT
Terwijl de Olympische medaille nog om haar hals bengelde, kondigde het Leuvense sprintwonder Kim Gevaert aan dat ze stopt met atletiek. Een goeie gelegenheid om haar diploma af te stoffen, want vanaf nu zal ze het misschien nodig hebben.
"De feestjes na de kampioenschappen waren leuker dan de studentenfuiven."
"Ik heb logopedie en audiologie gestudeerd aan de KU Leuven ," zegt Kim wanneer we haar ontmoeten in de kantoren van een van haar talrijke sponsors, "en ik heb daar vier jaar op kot gezeten."
GUIDO: Waarom heb je voor die richting gekozen?
Kim : Daar waren verschillende redenen voor. Om logopedist te worden, moet je taal leren begrijpen, maar tegelijk is er ook een wetenschappelijke benadering. We kregen veel fysica, over geluidsgolven en trillingen en zo. Die combinatie tussen taal en wetenschap vond ik heel tof. En dat het een job kon opleveren waarin je mensen met problemen kan helpen, vooral kinderen, sprak me ook erg aan. Al die factoren samen hebben me onmiddellijk over de streep getrokken.
GUIDO: Kon je die studie combineren met topsport?
Kim : Dat viel best mee. De balans tussen studeren en sporten is geleidelijk aan opgeschoven. In het begin kwam mijn studie op de eerste plaats en probeerde ik de sport er zo goed mogelijk bij te doen. Maar vanaf de masterjaren werd de sport het belangrijkste, en probeerde ik mijn studie daar zo goed en zo kwaad als het kon rond te bouwen. Mijn laatste jaar heb ik zelfs in twee gesplitst omdat het te druk werd in de sport. Maar het is goed afgelopen: ik heb mijn diploma gehaald.
GUIDO: Had je een topsportstatuut aan de universiteit?
Kim : Ja, daarmee kon ik mijn examens verzetten, en het is ook dankzij dat statuut dat ik mijn laatste jaar heb kunnen splitsen. Vandaag is de combinatie studie-topsport beter uitgebouwd dan in mijn tijd, en ik moet zeggen dat dat ook wel nodig was. Ik heb eigenlijk nog geluk gehad met mijn professoren. Ik moest indertijd elke keer opnieuw zelf naar alle proffen gaan om te smeken of het examen niet kon worden verlegd. Ik moest alles zelf regelen, en dat vond ik wel behoorlijk stressy . Af en toe kreeg ik ook eens een njet te horen van zo'n prof, of ik nu een belangrijke wedstrijd moest lopen of niet. Maar dat waren uitzonderingen. Over het algemeen moet ik zeggen dat de proffen mij goed hebben gesteund.
GUIDO: De topsport zal toch ook wel een hypotheek gelegd hebben op je uitgaansleven?
Kim : Uiteraard. Ik heb wel wat kunnen proeven van het studentenleven, maar ik heb me natuurlijk niet kunnen smijten. Maar dat vond ik niet zo erg, want vanuit de sportwereld kreeg ik zoveel leukere dingen in de plaats. De wereld mogen rondreizen voor de atletiek, mijn prestaties kunnen leveren, het hele internationale gebeuren, dat was in mijn ogen meer waard dat wat zich ondertussen afspeelde in het Leuvense studentenmilieu. De feestjes na de grote kampioenschappen waren veel leuker dan de studentenfuiven. (lacht)
GUIDO: Je hebt dus niet het gevoel dat je iets hebt gemist?
Kim : Integendeel. In het leven moet je weten wat je wil , en niet grienen om wat je niet hebt meegemaakt. Ik was gewoon liever atlete dan student.
GUIDO: Kun je je toch nog een studentikoze avond herinneren?
Kim : De schuimparty! Maar daar ga ik je nu eens geen details over geven zie. (lacht)
(HDP)