Anvil! The Story of Anvil
De Britse filmmaker Sacha Gervasi - even situeren: hij schreef het script voor Steven Spielbergs The Terminal en heeft een dochter met Spice Girl Geri Halliwell - was als tiener fan van de in die tijd veelbelovende Canadese metalband Anvil.
Gervasi was zelfs een zodanig toegewijde fan dat hij roadie werd bij drie tours van de groep in de vroege jaren tachtig. Anvil speelde toen wereldwijd stadions plat samen met Bon Jovi, Whitesnake en andere hair metal-groepen. Maar toen verdween de groep in de annalen van de muziekgeschiedenis, en zelfs Gervasi was hen min of meer vergeten. Tot hij te weten kwam dat Anvil al die jaren later nog steeds bestaat en dat de jeugdvrienden-oprichters Steve 'Lips' Kudlow en drummer Robb Reiner al die tijd zijn blijven hopen op een wereldwijde doorbraak. Gervasi hees een camera op zijn schouder, trok naar Canada en keerde terug met een documentaire die zo sterk is dat je bijna niet kan geloven dat wat je ziet niet in scène is gezet. Lips en Robb - inmiddels krasse vijftigers - blijken ontroerende, onvergetelijke figuren te zijn die elkaar decennia geleden hebben beloofd te blijven rocken tot ze erbij neervallen, en dat menen ze vandaag nog altijd. Ze tuimelen al jarenlang van het ene luizige baantje in het andere om de eindjes aan elkaar te knopen, maar ze blijven geloven in hun band, ook als ze voor de zoveelste keer in een obscure kroeg moeten optreden voor een publiek van tien man, waarna de louche eigenaar botweg weigert hen te betalen. De film zit vol scènes die zelfs de meest vergezochte fictie in Spinal Tap moeiteloos overtreffen, van een desastreuze minitournee in Oost-Europa tot hoogoplopende ruzies tijdens het opnemen van hun zoveelste kansloze cd. En toch blijven ze maar doorgaan, zodat je bij de aftiteling niet alleen overloopt van het respect voor deze ouwe rockers, maar bovendien Anvil-fan bent geworden voor het leven.
Dvd-extra's: Trailer.