Food Inc.

 

Michael Moore zou dat corporate scum toch minstens zijn gaan jennen in het voorportaal van hun hoofdkwartier. Bovendien is de film vaak clichématig en anekdotisch, zonder solide feitelijke onderbouw. En ten slotte hebben wij als Europeanen niet echt boodschap aan Food Inc., want tot nader order zijn de landbouw en voedselindustrie bij ons lang niet zo extreem gecentraliseerd als in Amerika. Wat we wél sterk vonden aan deze documentaire, is dat ze bijna zonder het zelf te beseffen diepere wantoestanden in de Amerikaanse maatschappij blootlegt, die niet alleen met de voedselproductie te maken hebben. Het feit dat gigantische bedrijven een kleine concurrent kunnen uitknijpen als een citroen door tegen hen - ook al weten ze maar al te goed dat ze ongelijk hebben - een rechtszaak aan te spannen tot de tegenpartij de gerechtskosten niet langer kan betalen. Het feit dat lobbyisten van diezelfde bedrijven tot in de hoogste regionen van de politiek in Washington opklimmen en daar ongegeneerd een wetgeving op maat kunnen bestellen. En het feit dat je in een land dat prat gaat op de absolute vrijheid van meningsuiting blijkbaar niet eens voor de camera mag zeggen dat je geen hamburgers lust zonder een leger advocaten van de vleesindustrie op je dak te krijgen (vraag het maar aan Oprah Winfrey). Food Inc. is als film niet veel soeps, maar je kan er toch wat uit leren.