Dagboek van een eerstejaars: Feestweek
Na de talrijke mislukkingen van vorige week, werd het ons allemaal duidelijk. De Sint en Kerstman zouden ons een keiharde blok bezorgen in plaats van wat lekkers. De komende maanden zouden we afzien als nooit tevoren. Voor we die bittere pil slikken, nemen we allemaal het voornemen nog een laatste keer uitgebreid te genieten van het studentenleven - het was het begin van de ultieme feestweek.
Blijkbaar kennen proffen hun studenten dan toch een beetje, want om ‘onverklaarbare’ redenen vielen deze week wat extra lessen weg. Een beter scenario hadden we niet kunnen wensen en dus trokken we naar onze fakbar. Onder de motto’s ‘Eentje is geentje’, en ‘Er is niets beter als een meter’ lieten we het geliefde Stella vloeien. Na iedere slok werd onze mond groter, onze blos roder en onze buik voller. Tot in de vroege uurtjes werd onze kroegentocht voortgezet. Wanneer buiten de eerste hanen begonnen te kraaien, besloten we unaniem ons eigen bed op te zoeken en eens goed uit te slapen.
Het duurde niet lang voor de weinige lessen die we toch hadden werden geskipt, op Facebook foto’s opdoken waarvan niemand nog het bestaan ervan wist en de grappigste roddels waarvan de helft ook echt waar was de ronde deden. Onze kennis van het Leuvens grondgebied werd steeds uitgebreider, onze poriën raakten verstopt door de talloze nachtelijke bezoekjes aan de frituur en de apotheker om de hoek deed gouden zaakjes. Allemaal flarden van een week vol geweldige herinneringen. Een week die elke student zou moeten beleven wanneer hij niet moet leren. Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en dus ook aan onze feestweek. Voor we het wisten was het vrijdag en moesten we onze vaste plek aan de toog inruilen voor hotel Mama. Afkicken geblazen, want de volgende week wacht ons een nieuw regime. Eentje van slapen, eten en studeren.