Dagboek van een eerstejaars: Een verleidelijke drang
Wanneer ik ‘s avonds door het centrum van Leuven stap, waan ik me iedere keer op The Strip in Las Vegas. De vele cafés trekken mijn aandacht, maar ik negeer steevast de innerlijke drang en rep me zo snel als ik kan naar mijn kot. Daar stond vandaag trouwens weer maar eens een groot pakje van de Sint te wachten: een pakje met honderden pagina’s notities, kleppers van boeken en veel te saaie powerpoints. Niet echt een plezant alternatief voor bier, vriendschap en goede muziek, maar het is van moeten. Gelukkig was er verandering op komst, want mijn pad zou dat van een opmerkelijke man kruisen. Een man die als geen ander wist hoe uitgaan en studeren te combineren viel. Als een goeroe begint te spreken, kan hij eeuwig doorgaan maar als je goed oplet heb je snel de kern beet en dat was een evenwicht zoeken tussen die innerlijke drang om te feesten en die externe, ouderlijke drang om te studeren. Ik had exact nog één week om dit evenwicht te zoeken.
Menig professoren, monitoren en specialisten zijn het erover eens, een student dient minstens acht uur op een dag bezig te zijn met zijn stof. Of die acht uur nu hoorcolleges volgen, studeren of persoonlijke reflectie inhoudt, maakt allemaal niet zoveel uit. Ik nam de stelling over en zorgde dat ik elke dag aan de acht uur kwam, hoe moeilijk het ook was.
Waar ik vroeger steeds klikte op aanwezig, haalde ik deze week de evenementen op Facebook door een grote filter. Mijn oog viel direct op de Sint-cantus. Ik verkleedde me als Sinterklaas en maakte me klaar om al zingend en al dansend liters bier naar binnen te werken. Daarbij kwam nog eens dat ik het perfecte excuus had om stevig te gaan feesten in Gent. Zo ging ik dus twee keer uit in plaats van vier keer. Ik had mijn evenwicht gevonden en was nu 100 procent klaar om er volledig voor te gaan. Ik was een tevreden mens.