Route Irish
In zijn nieuwe film Route Irish dringt de Britse regisseur Ken Loach binnen in het wereldje van de war contractors, de 'veiligheidsondernemers' die voor grof geld privé-bewakingsopdrachten uitvoeren in oorlogszones zoals Bagdad.
Het is daar, op de aartsgevaarlijke 'Route Irish' die de luchthaven verbindt met de 'Green Zone', dat een jonge Engelse kerel omkomt bij een granaataanval. Zijn impulsieve bloedbroeder in Liverpool kan zich niet neerleggen bij het tragische overlijden van zijn maat en bijt zich als een pitbull vast in de zaak. Via een Irakese gsm die bij de bezittingen van het slachtoffer wordt aangetroffen, komt langzaam maar zeker de stinkende waarheid naar boven. Route Irish is niet de meest subtiele prent van Ken Loach, die je nog wel kent van z'n uitstekende vorige films Looking for Eric en It’s a Free World. Loach heeft groot gelijk dat hij de straffeloosheid en hebzucht van de contractors aan de kaak stelt, maar de manier waarop heeft ons enigszins teleurgesteld. Waarom is hij met die overbodige waterboarding-scène op de proppen gekomen? Voor de hand liggend en pap-in-de-mond, en dat zijn we nochtans van hem niet gewend. Veel beter uitgewerkt is dan weer de gespannen relatie tussen de weduwe en de beste vriend van haar man, ijzersterk vertolkt door Andrea Lowe en Mark Womack. Dat bewijst andermaal dat Ken Loach nog altijd sterker is wanneer hij het over mensen heeft dan over grote maatschappelijke thema's.
(HDP)
Bekijk hier de trailer