24/08/2011
One Day
Zeg nu nog dat de globalisering inmiddels geen feit is: de leukste Britse romantische komedie sinds jaren werd geregisseerd door de Deense Lone Scherfig en heeft een Amerikaanse actrice in de hoofdrol.
One Day is de geslaagde verfilming van de gelijknamige bestseller van David Nicholls over twintig jaar in het leven van twee mensen die tot elkaar voorbestemd zijn. Emma (Anne Hathaway, volkomen geloofwaardig als geeky Engelse chick) en Dexter (Jim Sturgess) ontmoeten elkaar op een julinacht in Edinburgh, na hun diploma-uitreiking. De film volgt hen verschillende keren opnieuw op dezelfde dag, maar dan elke keer een paar jaar later. De twee groeien uit elkaar, maar worden in weerwil van zichzelf telkens opnieuw tot elkaar aangetrokken ("I love you so much, I just don't like you anymore"), en dat gelukkig op een vrij onvoorspelbare manier. Het script is witty op z'n Brits, een geslaagde mix tussen melodrama en stuntelige tongue-in-cheek-humor. Het was lang geleden dat een film de onweerstaanbare feelgood-vibe van romantische hits als Notting Hill en Love Actually te pakken had gekregen. One Day slaagt er grotendeels in. De zwakste schakel is de vertolking van Jim Sturgess, de jongeman die eerder al Beatles-songs verkrachtte in Across the Universe. Hij doet vreselijk zijn best, is zelfs sterk in zijn scènes als trashy tv-presentator met een drankprobleem (de scène waarin hij dronken zijn zieke moeder gaat bezoeken is erg ontroerend), maar uiteindelijk blijft het moeilijk in te beelden waarom de intelligente Emma voor zo'n kwal valt. Hugh Grant zou op dezelfde leeftijd deze rol zoveel beter gespeeld hebben, maar kom, je kunt het onmogelijke niet wensen. One Day staat garant voor lachen door je tranen heen zonder dat je intelligentie wordt beledigd, en da's tegenwoordig al heel wat.
(HDP)