Dagboek van een Leuvense student: Terug van weggeweest

Na meer dan een maand rondgetrokken te hebben door Europa, mocht ik vorige week eindelijk mijn geliefde studentenstad terug verwelkomen. Ik had enkele maanden geleden vol goede moed afscheid van mijn boeken genomen en kreeg het heugelijke nieuws pas eind september te moeten terugkomen. Ik nam nog enkele weken meer vakantie en genoot van zon, zee en strand doorheen heel Europa.

Hier en daar veranderde het decor wat, maar Leuven blijft Leuven en het duurde niet lang of ik zat op een terrasje te genieten van mijn eerste vers getapte Stella. Daar zat ik dan als een echte tweedejaars de zwermen eerstejaars te aanschouwen. Zenuwachtig en tegelijk nieuwsgierig, net zoals ik vorig jaar mijn eerste stapjes in Leuven zette. Diezelfde eerstejaars die ik zou mogen gaan dopen de volgende dag. We waren weer een jaartje verder en het Leuvens doopcharter wordt strenger en strenger. Geen look meer in de haren, geen blootstelling aan langdurige koude en geen bier of sigaretten voor de doopmeesters. Kortom, de eerstejaars stond een echte softie-doop te wachten. Ik interpreteerde elke regel anders en trakteerde mijn schachten op dezelfde doop die ik vorig jaar doorstond. Het enige verschil was dat het deze keer echter niet mijn bloed, zweet en tranen waren. Met als kerst op de taart natuurlijk de geweldige doopcantus waar het ene vat na het andere soldaat werd gemaakt.