Florence & the machine: Ceremonials

De kracht van ‘Dog Days Are Over’, de song waarmee we Florence leerden kennen, blaast ons nog alle dagen omver, maar de 25-jarige natuurkracht van een vrouw heeft ondertussen al haar tweede album uit. Ceremonials staat voor meer drums, meer mystiek, meer eindeloos uithalen met de stem, meer stormig drumgeroffel, majestueuze koren, een orgie van aanzwellend geluid, ontploffende refreinen en knallende bombast van crescendo naar crescendo. Minder richting en minder magie ook. Wij missen wel wat rust en wat ruimte. Je lijkt als kijker-luisteraar wel gevangen op een gigantisch stadionconcert waarbij je moet luisteren, moet feesten, moet vrolijk zijn en moet opgaan in de kolkende soepmassa. Mee met de stroom, mee het collectief. Misschien moeten we deze plaat gewoon even uitzitten tot de energie van Florence beter gekanaliseerd wordt en het haar van dit wilde veulen wat kalmte vindt? Conclusie: fijne plaat, maar we worden er soms een beetje moe van.