Chingy: Jackpot

We leerden Chingy deze zomer kennen toen we tussen het chillen aan ons Spaanse zwembad even naar MTV zapten. Zo, de banaliteit ligt weer een niveautje hoger, dachten we bij het zien van Chiny’s ‘Right thurr’.
Onnozele slang tot en met en een song die de dansdames in de hip-popclip nog een streepje verder richting gebruiksvoorwerp duwt.

 

Nochtans is de betutteling die Chingy geniet niet van de minste. Zelf een stukje van de Disturbing Tha Peace familie, in een productie van peetvader Ludacris voor dit debuut, en een jaartje meegaan op toerleerschool bij Nelly. Zo slecht zou dit toch niet mogen zijn?

 

Het is waar dat Chingy krampachtig tracht om aan Nelly’s enkels te likken. Niet dat Nelly ons ultieme idool is, maar die heeft wél een paar leuke tracks. Tegelijk sluimeren er ook vleugjes Snoop, Ludacris - nogal evident - en een legertje andere rappers in de hele rhymes-en-flowkast van Chingy. De beats zitten dus meestal wel goed dankzij Ludacris, vettige Dirty South en kloeke stukken dansbaar naast ‘stuttering’-beats. Jammer genoeg klinkt dat stotteren ook in Chingy door. De oervervelende zenuwtrek om zijn medeklinkers te laten slepen, de onnozele ‘thurr’,’wurrs’, ‘herre’en topper ‘Madison Squur’. Het niet eens subtiel neerkijken op de dames als dans- en dienstautomaat gaat heel vlug vervelen en wordt ronduit storend. Chingy heeft eigenhandig beslist om vrouwen nog wat platter te gaan behandelen, de parade van rondlopende reten en boezemfestival, cashgezwaai en drukdoenerij ter duidelijk voorbeeld.

 

Een te vermijden evolutie. Chingy is plat Amerikaans, plat macho-seksistisch zonder schertsend te zijn en een dieptepunt, zelfs voor de hip-pop. Toch wedden dat het Culture Club-Jim-TMF-volk Chingy’s ‘Load’ zonder nadenken slikt en met glimmende oogjes de volgende neukbeurt afwacht? Shootin’ crap!

 

(LAD)