29/02/2012
Oslo, August 31st
Was het nodig een zoveelste film te maken over de problemen van een heroïneverslaafde? Een retorische vraag natuurlijk, want een film is nodig wanneer een regisseur 'm nodig acht, en daar hebben wij ons verder niet mee te bemoeien.
Ook niet wanneer die regisseur Joachim Trier heet (verre Noorse familie van Denemarkens enfant terrible), zich laat inspireren door een roman uit de jaren dertig, de vormentaal van de Nouvelle Vague hanteert en de stad Oslo als decor kiest. Anders (geweldig goed gespeeld door Anders Danielsen Lie) is een 34-jarige jongeman die na een zware drugverslaving zo goed als clean is. Hij staat op het punt ontslagen te worden uit de afkickkliniek en besluit op een late augustusdag zijn oude vrienden op te zoeken. Dat levert een ietwat praatzieke film op, die toch aardig wat inzicht geeft in de psyche van een (al dan niet ex-)junkie. Anders is verstandig en getalenteerd en staat op het punt zijn plaats in de maatschappij terug in te nemen, maar hij twijfelt aan de zin ervan. En zo kantelt zijn verslaving richting inktzwarte depressie, en het is maar de vraag of de steun van oude vrienden en de adem die andere spoken uit het verleden in zijn nek blazen, daar iets tegen vermogen.
(HDP)