Chris Clark: Empty the bones of you
’t Is al donker, en het is zelfs voor heel wat muziekmensen nog steeds een hoop knetteren, suizen en knarsen. Verder gekruid met ritsels, neuzels en pietepeuterige geluidjes of hectische rijen klank. Chris Clark is aan zijn tweede bezig, de bevestigings- en opgroeiplaat, bij Warp. Warp, het label bij uitstek voor gevoelloze muzieklandschappen en
white noise-muziekleraars heeft het ook dit keer bij het rechte eind.
Want Chris Clark is helemaal geen gevoelloze mens en zijn klank ruikt al hevig naar grootmeesters Aphex Twin en zijn geluidsneef Squarepusher. Clark mag deze groten vervoegen, zij die begrepen en bewezen hebben dat geritsel en geknetter wel gevoel kan hebben en heeft.
En wie blijft zweren bij muziek waar volgens hen ‘soul’ en ‘diepe gevoelens’ in zitten, laat Warp dus nog steeds ten onrechte links liggen. Tuurlijk fiedelt Clark ook een aantal tracks waarin het oeverloos blijven drijven is in drab en brij van melodiën die nergens en overal heen gaan, maar geef hem wat krediet. En over dat donker: Clark is bij deze Empty The Bones of you, wat op zich al niet haardvuurgezellig is, zeker niet steeds vrolijke Chris. Het hoesje, heel stylee trouwens, voorspelt al weinig rooskleurigs, alhoewel, en binnenin de songs vinden we vaak het Autechre-geluid van hun album Tri Repetae en andere ijle klankvlaktes en muziek die, voor ons dan toch, vaak heel rustgevend is. En toch is Clark ook meer dan zomaar een donkere sombient-magister. Van de piano in ‘Tyre’, die je sowieso aan Aphex doet denken, tot ook de valdreunen in Tycan. Hij levert een album dat duidelijk het zijne is, maar hier en daar nog wat mag aandikken qua ego. Wisselvallig, maar sterk op z’n best en niet zodanig veel minder op z’n minst.
Op de steeds even fijne VPRO was er een machtige documentaire over muziekmakers als Squarepusher, Philip Glass en Dj Spooky. Deze muzikanten zitten nu al waar jullie en wij misschien over twintig, dertig jaar zullen aankomen. Chris Clark is een nieuw ingewijdene, en als jullie de toekomst liever nu nog niet weten, luister dan niet. Warp gerust terug naar vroeger, wij nemen alvast de overovermorgen-beam!
(LAD)