Lamb: Between darkness and wonder
Lamb blijft onze beste muzikale ontdekking van het jaar. Aan de hand van het meesterlijke
Gorecki zijn we het sprookjesrijk van Lou en Andy binnengekomen. Onder de Pukkelpopdruppels zagen we hen een zalig concert geven, en nu is er hun nieuwe en vierde album.
Bij Lamb overwint de liefde alles, en pas als je hen live hoort en ziet snap je dat ze dat ook echt menen. Zangeres Lou heeft een uitstraling en charisma waar geen hard hart tegen bestand kan zijn. Als een elf bezweert ze haar luisteraars, terwijl gekke springrond Andy voor een glimlach om je lippen zorgt.
Hoewel er bij dit album ook meer donkere tonen doorklinken, is het gevoel dat hun muziek opwekt steeds positief en nooit wanhopig. Het is meer een soort opgroeien, niet een neerslachtig zijn. Muzikaal gaat alles nog dieper en gevoeliger onder je huid kruipen. Ook de stem van Lou klinkt zelfverzekerder en indringender dan ooit, even intiem maar voller en opener gezongen. Lou bemijmert wel vaak kapotte gevoelens, verloren blikken of een ideaal van liefhebben in wonderlijke woorden en klank, maar alsof zij echt wel precies verstaat wat jij, die aan het luisteren bent, diep van binnen voelt. Gloeiend en warm is ‘Sun’, de meest vrolijke song, waar Andy zeker het publiek mee zal opzwepen. Het ongelooflijke ‘Hearts and flowers’ hypnotiseert in al zijn eenvoud. Alle macht aan de dromers.
(LAD)