De oneven orde 2: Sevilla 1600
Uitstekende cover van Paul Teng! En weet je wat? Dat zijn de gevaarlijkste strips, want je bent geneigd ze mee te grabbelen zonder dat je weet of de inhoud even pakkend zal zijn. Laat 'De oneven orde' nu net onze minst favoriete 'Polyptiek'-reeks van Le Lombard zijn.
Een cover van een stripverhaal is niet meer dan een verpakking. We kennen briljante stripalbums met een foeilelijke cover. Neem
Pas op, Kwabbernoot van Franquin, met die reusachtige kop van Kwabbernoot. Waar slaat dat nu helemaal op? Maakt niet uit, want de strip zelf is een heerlijke klassieker. Of neem de vijf delen van 'De Schorpioen', om een recenter voorbeeld te geven. De albums staan tjokvol prachtige tekeningen, maar op de cover komt Marini blijkbaar niet verder dan telkens weer een andere idiote variatie op 'Schorpioen zit op zijn paard'.
Dat kun je van Sevilla 1600 niet zeggen. De Rotterdamse tekenaar Paul Teng legt in deze ene coverprent meer actie, spanning en gevoel dan in de hele 46 pagina's van de strip zelf. Nu, dat ligt grotendeels aan het belabberde scenario van de Spaanse historica Cristina Cuadra en de Brusselse reclamejongen Rudi Miel. Noch de ene, noch de andere heeft ook maar in de verste verte kaas gegeten van het construeren van een scenario. Tjonge, die parallel tussen de hedendaagse godsdienstwaanzin en de Inquisitie van de 16de eeuw hadden we heus niet voelen aankomen hoor! En zeg eens, zat er een hark in jullie reet bij het schrijven van de dialogen, of hoe zit dat? Dit verhaal is van zulk een oubollige knulligheid dat je er ziek van wordt. Van een aan diverse universiteiten ondergestofte geschiedenisdocente kan je dat nog enigszins begrijpen, maar wanneer gaat eindelijk eens iemand aan Rudi Miel durven zeggen dat hij misschien wel de minst getalenteerde stripmaker op de aardbol is? Die man heeft een reclamebureau in Brussel. Op basis van de houterigheid van z'n stripscenario's vraag je je af waarvoor die man zoal campagnes ontwerpt. Mottenballen? Pruiken? Zeisen?!
En Teng? Ach, die vindt het best leuk om historische taferelen te tekenen, dat merk je. Maar flits 'm naar het heden en hij verliest zichtbaar alle interesse in z'n werk. Nou ja, hij heeft toch een stevige cover getekend. Beter iets dan niets.
(HDP)