Insiders 4: De Afghaanse valstrik
De reeks 'Insiders' van ex-journalist Jean-Claude Bartoll en storyboardtekenaar Renaud Garreta doet het bij elk nieuw album prima in de top-tien van de stripverkoopcijfers. Dat is enerzijds te begrijpen, maar anderzijds ook weer niet.
Het is een feit dat Bartoll er al vier albums lang in geslaagd is de vinger op de pols van de tijd te houden, wat absoluut niet makkelijk is in een zo snel evoluerende wereld, en dan nog in een medium met zo'n lange productietijd als het beeldverhaal. Inderdaad,
De Afghaanse valstrik speelt zich af in het Pakistaans-Afghaanse grensgebied,
Bin Laden country zeg maar, waar Najah Cruz is ontvoerd door een bende opium verhandelende neo-Talibanstrijders. Brandend actueel dus, hoedje af daarvoor. Eerder dit jaar is nog gebleken hoe razendsnel zo'n in de actualiteit verankerde strip gedateerd kan geraken: het nieuwe 'Imago Mundi'-tweeluik is er totaal door verknoeid geraakt. In die valstrik zijn de 'Insiders' dus niet getrapt. Maar wat al die tienduizenden stripfans er leuk aan vinden om verhalen te lezen over bloederige aanslagen, misselijke martelpraktijken en ander cynisch geweld in broeihaarden die nog dagelijks nasmeulen in het tv-journaal, is ons een raadsel. Met wat goede wil kun je deze strips nog plaatsen in de traditie van het hardere seventies-werk van Greg, genre 'Bernard Prince', maar dan zonder één greintje luchtigheid. Dit kunnen we met de beste wil van de wereld geen ontspannend uurtje striplezen noemen, en laat ons eerlijk zijn: kunstzinnig of maatschappelijk relevant is het al evenmin. En de tekeningen? Er zit evolutie in het werk van Garreta: zijn prenten hebben energie, vaart en beweging gekregen, maar toch wordt het realistische bandwerkniveau zelden overstegen. Kortom, hier zit wel iets in, maar waarom het zo'n hit is geworden, begrijpen we echt niet.
(HDP)