Jello Biafra & The Melvins: Sieg howdy!

Hoewel hij ooit in elkaar werd geslagen door twee punks als zijnde ‘sell-out’ omdat hij zich kandidaat had gesteld voor het gouverneurschap van Californië, is, blijft en zal Jello Biafra voor altijd de juiste keizer van de punk zijn. Welbesproken, intelligent en continu tegen de schenen schoppend van iedereen die maar van ver of dicht naar eigenbelang, geldgewin of corruptie ruikt
 is dit de werkelijke messias van het anti-establishment! En hij maakt zijn tweede plaat met de legendarische Melvins.

Die combinatie kon je ook op het eerste experiment Never breathe what you can’t see van de twee muziekbommen samen al volmondig smaken. Aan alle tieners die blijven rondslenteren met Sex Pistols pakjes, die punk is wél redelijk dood. De echte punk zoek je beter bij deze heren!

En zo is het meteen een kennismaking met of The Melvins of Jello of de explosieve combinatie van de twee, altijd prijs. De kwekkende croon-cartoonstem van Biafra klinkt zowat bij alle muziek niet op zijn plaats, maar wat de meneer te zeggen heeft iedere keer des te meer. Met een tekstueel opgefriste live-versie van dé anti-States punksong ‘California über alles’  heb je de cherry on top van de plaat en mag deze keer Arrrnhüld Terminator de slagen ontvangen: ‘if you liked the Bush-regime, wait till what comes next...kindergarten cop in every school...and I will terminate you’. ‘Sieg Howdy!’ valt even daarvoor de deur binnen met een cover van Alice Coopers cultschijf ‘Halo of flies’, respectvol herkenbaar, een tandje struiser en ‘Daggers and contacts and bright shiny limos’ klinkt uit Jello’s bek al even freaky. ‘Wholy bun bull’ is een gitaarrazer als een hotrod. ‘Those dumb punk kids (will buy anything)’ is de beste sneer naar revivalhoeren, muziekindustriepooiers, fastfoodpunkers, tieners die alles slikken, oldschool sell-outkloten, herkauwers van wat ooit vijf minuten goed was, oldschoolbands die nog eens komen teren op hun ene toevalshit, de gemaks-bandwagon van poppunk en ja, ook wel de Dead Kennedys die voortteren op Biafra’s hoogdagen.

Jello is meer punk dan ooit en wrijft iedereen met zijn neus in zijn eigen toegevingen aan het establishment en de opslorpers van platenlabels. Met The Melvins als ideale band en Jello aan de micro is dit een essentiële punkplaat.

(LAD)