Mo&Grazz: Fallin’ upon deaf ears

Grazz moest je al kennen. De Gentse inwijkeling uit Brugge die al jaren heel succesvol aan zijn repertoire van eerlijke underground hiphop werkt. Zijn dj-bigband die van scratch naar beat tot tracks komt, is een unicum
, en zowat alles wat zijn Greedy Fingers aanraken heeft gegarandeerd goede luisterkwaliteit. Voeg daar voor deze plaat de warme soul/r&b-stem van Philly-born and raised mevrouw Monique Harcum aan toe, en je hebt een prachtig koppel in feit en muziek. Mo en Grazz kunnen terecht trots zijn op deze Fallin’ upon deaf ears. Het album heeft alles om vlot ieders oor binnen te komen. Een wandeling door frisse r&b, hiphop, jazztoetsen en scratches. Alles minutieus gecreëerd uit snippers muziek, flardjes schoonheid, slim gesamplede noten en melodieën tot je een moeiteloos geheel hebt dat evengoed puur door live-muzikanten kon gespeeld zijn. En zo heb je die grote warmte door de hele plaat. Dikke, warme bassen. Songs die uit één stuk klinken en vaak langs de diepte van Massive Attack trippelen en bijna Neneh Cherry in ‘Step one’, hoor het gitaarloopje. Mo zou ook zo bij The Brand New Heavies kunnen zingen, zeker een UK-gevoel in de hele plaat. Getuige ‘My life’, emo-loop cello en piano. Of tussen de handklappen van ‘Something’s never change’ op het volle heldere bereik van Mo’s stem, funky basje. Mo die elke Sandrine doet verbleken, dit is zoveel meer the real thing! Fallin’ upon deaf ears is een heel verrassend album als je weet dat Grazz tot nu toe vooral leverancier was in de onderbuik van de hiphop. Met soulmate Mo vindt deze plaat een perfecte balans tussen eigenwijs en heel erg wijs.

 

 (LAD)