Black
Wit is altijd schoon. Maar deze game uit de lentecollectie van Electronic Arts kleurt opvallend donker, met als enige lichtpunt een zee van kogels
.
Als Amerikaans geheim agent word je gedropt in een virtueel Oost-Europa. Je moet gevoelige informatie vernietigen of gaan stelen. Eigenlijk is de verhaallijn in Black bijkomstig, en er is dan ook erg weinig aandacht aan besteed. Je voelt je vaak als een onwetende soldaat in Irak, die er maar op los schiet zonder te weten waarom. Verder houdt elke gelijkenis op, want de Iraakse oorlog is vergeleken met de missies in Black een kleuterschoolfeestje. Je wordt constant door minstens twintig tegenstanders belaagd en ze duiken op in alle hoeken van het scherm. Het enige wat je kan en moet doen is in het wilde weg op alles schieten. Het hoeft niet eens te bewegen, want ook muren, wagens en deuren gaan aan flarden. Alleen jammer dat de impact niet altijd even realistisch is. Je kan met vier pistoolkogels een auto tot ontploffing brengen, terwijl een tafelpoot niet buigt voor een minibazooka.
Na de vele stealthgames als Splinter Cell, waarin je als geheim agent enkel op kousenvoeten rondloopt, komt Black als een leuke afwisseling om nog eens als een olifant door een porseleinwinkel te stormen.
www.black.ea.com
(SVK)